شرح دل

کردار نیک

shahadatian — Wed, 09 Dec 2009 11:25:18 GMT

کسی که کردارش اورا به جایی نرساند ؛

افتخارات خاندانش او را به جایی نخواهد رساند.

امام علی (ع)نهج البلاغه

ترنم تسبیح

shahadatian — Wed, 21 Oct 2009 13:45:18 GMT

وقتی می دانی شمعدانی ها ، طراوت خاك را در گلهایشان به نمایش می گذارند و عطر پیچک ها از فراسوی زمین به وصلت خاك در می آید، پنجره های تماشا را بگشای و دهان را به زمزمه تحمید و تسبیح مترنم ساز.

بهشتیان تكامل زیبایی های این عالم هستند.

فقر

shahadatian — Wed, 23 Sep 2009 04:27:53 GMT

روزي يك مرد ثروتمند٬ پسر بچه كوچكش را به يك ده برد تا به او نشان دهد مردمي كه در آنجا زندگي مي‌كنند چقدر فقير هستند. آنها يك روز و شب را در خانه محقر يك روستايي به سر بردند.

در راه بازگشت و در پايان سفر٬ مرد از پسرش پرسيد: «نظرت از مورد مسافرتمان چه بود؟»

پسر پاسخ داد:«عالي بود پدر!»

پدر پرسيد:« آيا به زندگي آنها توجه كردي؟»

پسر پاسخ داد:«فكر ميكنم!»

پدر پرسيد:«چه چيزي از اين سفر ياد گرفتي؟»

پسر كمي انديشيد و بعد به آرامي گفت:«فهميدم كه ما در خانه يك سگ داريم و آنها چهار تا. ما در حياطمان فانوس‌هاي تزئيني داريم و آنها ستارگان را دارند. حياط ما به ديوارهايش محدود ميشود اما باغ آنها بي‌انتهاست!»

در پايان حرف‌هاي پسر٬ زبان مرد بند آمده بود.

Forever Palestine

shahadatian — Fri, 18 Sep 2009 05:33:02 GMT

You kill in the name of democracy

You kill in the name of freedom

You kill in the name of God

all your armies

all your fighters

are against the boy

holding stone

standing there

all alone

In his eyes

I see the sun

IN his simile I see the moon

and i wonder

i only wonder

who is week and who is strong

who is right and who is wrong

and i wish

that the truth

has a tongue

Palestinians are human too

they will finish off Israel, Allah willing. Listen every body, palestinians desire death as they desire life

التماس دعا

shahadatian — Wed, 16 Sep 2009 09:05:18 GMT

غروب.....دم افطار

و سحرگاه......هنگامه مناجات

دختري را که پر از بار گناه است ...... دمي ياد کنيد

گویا با دعا می شود پاکی کودکانه را باری دیگر یافت

برای هم دعا کنیم

دل من بیا و همراهیم کن

shahadatian — Thu, 27 Aug 2009 05:29:18 GMT

دل من بیا و لحظه ای هم صدای نفس هایی باش که بوی عطر خوش یا لطیفشان هر شب و سحر آسمان بیکران را مست می کنند یارشان را نمی دانم.

دل من بنشین و گوش کن که کسی اینگونه می سراید:

(خدایا مرا در دل زمین مهربان بکار و از رحمتت به من بتاب تا من دوباره مانند نرگسی خوشبو سر از خاک درارم ...)

این روزها مد شده دم افطار و سحر عاشقای سرزمین بهار ترانه های قشنگی رو سر می دن که دل آدما رو تا خود خورشید نا خواسته می برن. دل من دمی در این سرزمین درنگ کن هنوز وقت هست به گمانم بیست وچند روز دیگر...دل من به سجده گاه بنشین و تو نیز ترانه ای بسرا که ارباب این سرزمین اهل دل شکستن نیست بهر هر نجوایی دلبری می کند چونان که سالهاست از مقیمان درگهش بودی.

خواستم خواسته دلم فرج آمدن نرگس گمگشته باشد بلکه آمدنش هیاهوی آشفتگی دلم را رام کند

کاهش تشنگی در ماه رمضان

shahadatian — Fri, 21 Aug 2009 04:10:57 GMT

سر کشیدن آب زیاد بین غذای سحری، به امید جلوگیری از تشنگی در طول روز اشتباه است، چون باعث رقیق شدن شیره معده و در نتیجه نفخ و اختلال در هضم می شود. از طرفی، خوردن میوه در هنگام سحر ، علاوه بر مقاومت بیشتر در مقابل تشنگی، باعث رفع مشکل یبوست هم می شود.

توصیه می شود جهت تامین آب لازم، از حدود یک ساعت بعد از افطار تا نیم ساعت قبل از سحر، دست کم شش لیوان آب بنوشید. توجه داشته باشد که از خوردن چای پُررنگ ، قهوه، کاکائو و موادی که باعث دفع بیشتر آب (به علت مدر بودن) از بدن می شوند، (به خصوص در سحری) پرهیز کنید.

براى از بین بردن یا كم كردن عطش شدید در این ماه چه باید كرد؟

براى فهم این سؤال به این مثال توجه كنید: مزرعه اى را در نظر بگیرید كه در كنار یك رودخانه پُرآب است. براى این كه بتوانیم این مزرعه را به صورت دائم آبیارى کنیم و از حملات احتمالى آب در فصول گوناگون در امان نگه داریم، سدى مقابل آب مى زنیم تا بتوانیم آب را مهار كرده و با ایجاد روزنه هایى در سد به صورت دائم و كنترل شده مزرعه مان را آبیارى كنیم.

در ماه مبارك رمضان نیز بایستى سدى در بدنمان بسازیم كه بتوانیم آب و مواد غذایى را كه در سحرى مصرف كرده ایم به صورت یكنواخت و دائم در طول روز به قسمت هاى مختلف بدنمان برسانیم. این كار را مى توانیم با مصرف مواد غذایى پُرفیبر(سبزیجات و میوه ها) انجام دهیم.

این گروه از مواد غذایى با احاطه سایر گروه هاى غذایى خورده شده:

اولا باعث مى شوند آنزیم هاى گوارشى به صورت آرام آرام روى مواد غذایى اثر كنند.

ثانیا با كم كردن سرعت جذب مواد غذایى باعث مى شوند كه بدن به آهستگى و در فرصت مناسب به جذب مواد غذایى اقدام كند تا هم دچار خستگى كمترى شود و هم از افزایش ناگهانی قند خون و ترشح انسولین بالاى بعد از آن جلوگیرى كند.

بنابراین توصیه مى شود در سحرى از مواد غذایى پرفیبر مثل سبزیجات و بالاخص میوه ها استفاده كنید، چرا كه میوه ها اولا منبع سرشارى از فیبر هستند، و ثانیا قند موجود در میوه ها در حالت خالص و بدون فیبر هم دیرتر از قندهاى ساده جذب مى گردد كه این امر سبب مى گردد فرد دیرتر احساس گرسنگى نماید.

مواد غذایى پرفیبر آب زیادى را در خود جذب كرده و بدن مى تواند آب را به آهستگى جذب كند و احساس تشنگى، دیرتر عارض مى گردد.

یكى از مكانیسم هاى احساس گرسنگى، خالى بودن معده است. فیبرها سرعت حركت مواد غذایى را نیز كاهش مى دهند و این مساله باعث مى شود كه مكانیسم مذكور دیرتر شروع شود.

مصرف آب به مقدار فراوان در وعده سحرى و بالاخص ما بین غذا توصیه نمى شود، زیرا باعث رقیق شدن اسید و آنزیم هاى گوارشى شده و اختلال در روند هضم را باعث مى شود.

برگرفته از متن پارازیت

خداوندا نعمت و برکت رمضان را امسال بر ما ارزانی دار

shahadatian — Wed, 19 Aug 2009 04:17:18 GMT

دلم برای رمضان تنگ شده دلم برای یارب یارب شبهای قدر یه ذره شده دلم حتی برای زولبیا بامیه های سفره افطار تنگ شده دلم برای سحرهای رمضان که همه بیدارندو برای معشوقشون دلبری می کنند تنگ شده دلم برای خدای رمضان تنگ شده الهی به امید تو رمضان امسال را شروع می کنیم

امام رضا (ع) می فرمایند:

هر کس سه روز آخر شعبان را روزه بگیرد خداوند ثواب دو ماه روزه داری را برای او محسوب می کند

آرزوی یه دختر

shahadatian — Sat, 15 Aug 2009 04:41:18 GMT

امروز توی دلم نشستم و دارم گلهای ای کاشهای دیروز را که بر دیواره دلم حک کردم رو می خونم.که ای کاش یه کبوتر بودم اونقدر بالا می رفتم تا برسم به فرشته هاش که رو بال یکیشون می نشستم بعد تا خدا می رفتم.....ای کاش ماهی بودمو اونقدر توی آب شنا می کردم تا عشق خاک زمینی رو فراموش کنم........ای کاش توی دلم آفتابی بود که همیشه این ابرهای نا امیدی رو کنار می زد.........و ای کاش دیروز فرصت امروز بود تا از نو می ساختمش...اما خاک و دریا و آسمان و دیروز و امروز چه فرقی می کنه که روح آدمی زنده است به عشق کاش صدایم رو می شنید آنکه باید می شنید و.......

به قول سید حمید رضا برقعی

بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید؛ بنویسد که هنوزم که هنوز است :

چرا یوسف گم گشته به کنعان نرسیده ست ؟

چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیده ست ؟

دل عشق ترک خورد؛ گل زخم نمک خورد؛ زمین مرد؛ زمان برسردوشش غم واندوه به انبوه فقط برد، زمین مرد، زمین مرد!

خداوند گواه است، دلم چشم به راه است، ودر حسرت یک پلک نگاه است؛ ولی حیف نصیبم فقط آه است وهمین آه؛ خدایا برسد کاش به جایی؛ برسد کاش صدایم به صدایی …

دلنوشته ی عارفانه ای از قلم شهید اهل قلم سید مرتضی آوینی

shahadatian — Wed, 12 Aug 2009 03:47:18 GMT

من بچه شاه عبدالعظیم هستم و درخانه‌ای به دنیا آمده و بزرگ شده‌ام که درهرسوراخش که سر می‌کردی به یک خانواده دیگر نیز برمی‌خوردی....من از یک راه طی شده با شما حرف میزنم .من هم سالهای سال در یکی از دانشکده‌های هنری درس خوانده‌ام، به شبهای شعر و گالری های نقاشی رفته ام.موسیقی کلاسیک گوش داده ام. ساعتها از وقتم را به مباحثات بیهوده درباره چیزهایی که نمی‌دانستم گذرانده‌ام. من هم سال‌ها با جلوه فروشی و تظاهر به دانایی بسیار زیسته‌ام. ریش پروفسوری و سبیل نیچه‌ای گذاشته‌ام و کتاب (انسان تک ساختی) هربرت مارکوز را -بی‌آنکه آن زمان خوانده باشم‌اش- طوری دست گرفته‌ام که دیگران جلد آن را ببینند و پیش خودشان بگویند: (عجب فلانی چه کتاب هایی می‌خواند، معلوم است که خیلی می‌فهمد.)

اما بعد خوشبختانه زندگی مرا به راهی کشانده است که ناچارشده‌ام رودربایستی را نخست با خودم و سپس با دیگران کنار بگذارم و عمیقاً بپذیرم که تظاهر به دانایی هرگز جایگزین دانایی نمی‌شود، و حتی از این بالاتر دانایی نیز با تحصیل فلسفه حاصل نمی‌آید. باید در جست و جوی حقیقت بود و این متاعی است که هرکس براستی طالبش باشد، آن را خواهد یافت، و در نزد خویش نیز خواهد یافت...وحالا از یک راه طی شده با شما حرف می‌زنم. دارای فوق لیسانس معماری از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران هستم...

اشتغال اساسی حقیر قبل از انقلاب در ادبیات بوده است. با شروع انقلاب حقیر تمام نوشته‌های خویش را اعم از تراوشات فلسفی، داستان‌های کوتاه، اشعار و .... در چند گونی ریختم و سوزاندم و تصمیم گرفتم که دیگر چیزی که حدیث نفس باشد ننویسم و دیگر از خودم سخنی به میان نیاورم سعی کردم که خودم را از میان بردارم تا هرچه هست خدا باشد و خدا را شکر بر این تصمیم وفادار مانده‌ام البته آنچه که انسان می نویسد همیشه تراوشات درونی خود او است اما اگر انسان خود را در خدا فانی کند آنگاه این خداست که در آثار ما جلوه‌گر می‌شود. حقیر اینچنین ادعائی ندارم اما سعی‌ام بر این بوده است...

دلم می خواست در ادامه دلنوشته عارفانه شهید اهل قلم مطلبی را بنویسم اما دیدم احساس قشنگی را که در خواننده ایجاد می کند با کیبرد نا خراشیده ام خراب خواهم کرد پس تصمیم گرفتم چیزی نگویم