| تبليغات | X |
|
در دامن این گیتی با عقلی و دلی بیدار پا به عرصه اش نهادم.غافل از اینکه این جهان محلی برای امتحانی بس عظیم است که ای بشر برای پیکار آمدی آماده رزمی باش بس عظیم ای فرزند خود را به نیرویی محکم بیمه ن تا در امان مانی.راستی چگونه می شود بیمه شد در دنیایی که آه خدای من هر گوشه اش مجالی برای باختن است.دل را اسیر معجزی نمودم که همه در برابرش سرفرود می آورند و ان قران بود.افسوس و صد افسوس ه قرآن را برای تبرک سفره های عقدمان و مراسم تدفین مان نهادیم و گاهی تزیین خانه هایمان.نمی دانم از پس این جهاد عاقبت چگونه بیرون می آیم. ولی چیزی را می دانم دلم می خواهد تو هم بدانی و ان در سال هایی نه چندان دور ملتی می زیستند در همین سرزمین خودمان که این جهاد را مردانه بردند خوشا به حالشان .
+ نوشته شده در پنجشنبه ششم تیر 1387ساعت 6:20 بعد از ظهر توسط فاطمه سلاطی
|
|
درباره وبلاگ  شعر نفس
امشب دل من آسمان را خسته کرده یاد شهیدان این دلم را جبهه کرده اما ای کاش نفسم لحظه ای وا می نهادم تا چون شهیدان بر درت پا می نهادم افسوس دورم ز حال جبهه و جنگ حب ریاست کرده ام چون تکه ای سنگ از یاد من جنگ و شهادت کوچ کرده یاد گناه عقبی ی من را پوچ کرده دردا گل اخلاص من فصلش نمی مرد در جبهه اشک و ریا شیطان نمی برد
|
